Loading...
You are here:  Home  >  What makes us Wow! (Wow! projects & news):  >  Current Article

Wonen & leven: Groenten verbouwen in de stad

By   /   November 2, 2010  /   No Comments

Eten verbroedert. Je eet samen omdat je bevriend bent, vriendschappen wilt sluiten of wilt onderhouden. Samen eten heeft dus een diepere betekenis voor mensen, je eet eigenlijk nooit ‘zomaar’ samen.

Samen eten ‘creëren’, samen tuinieren of groenten kweken bijvoorbeeld, heeft diezelfde verbroederende werking. In een tijd van verregaande individualisering, en alle bijbehorende gevolgen, lijkt die verbroederende werking ons een nader onderzoek waard…

In het kader van Wereldvoedseldag plaatste toenmalig Minister Verburg een oproep om te komen met ideeën. Ideeën waarmee iets gedaan wordt tegen de énorme hoeveelheid voedsel die wij Nederlanders verspillen:

Niet minder dan 30 tot 50% gaat verloren of wordt door ons weggegooid ‘tussen ploeg en bord’… Het probleem wordt érg pakkend samengevat in de 10 minuten durende docu-film: Taste The Waste

 

Combineren van trends:

Inspiratiebron;
‘Urban farming’ rukt op. En daar waar ruimte een probleem is komen overtuigde biologische telers met inventieve oplossingen. Zoals hier, op een dak, in hartje New York:

Rooftop farm New York

Een link naar een inspirerend, 2,5 minuten durend, filmpje over dit onderwerp op Euronews.

Inspiratiebron;
Prof. Lee benadert de ontwikkeling wetenschappelijk. Vanuit de motivatie dat ons voedsel onnodig veel kilometers aflegt, en daarmee het millieu onnodig vervuilt, ontwikkelde hij in het overbevolkte Singapore zijn “Hydroponics“:

De planten staan niet met hun voetjes in de aarde. In plaats daarvan worden de plantwortels nat gehouden met een fijne waternevel. Eén van de voordelen daarvan is dat er zónder aarde minder kilo’s op het dak komen. Mínder gewicht betekent dat er méér daken in aanmerking komen om groenten op te telen.

Een ander voordeel is, zo heeft NASA uitgerekend, dat deze manier van telen een Co2 besparing oplevert van 23%.

 

Het idee
De combinatie van inspiratiebronnen brachten het kern-concept: Het zou om meerdere redenen goed zijn als de (stads)mens en zijn voedsel letterlijk en figuurlijk dichter tot elkaar komen…

Besef…
Door die mooie verpakkingen en “krokante korstjes” zijn we als consument het besef kwijt dat er iets op ons bord ligt dat heeft geleefd… Het gevolg is dat we weinig respect hebben voor hetgeen er op ons bord ligt.

Waardering voor elkaar…
Er zijn allerlei buurt-initiatieven die uitwijzen dat samen tuinieren in de wijk niet alleen lekker en gezond eten oplevert, je leert elkaar ook kennen. Anders kennen, béter kennen. Mensen zijn minder eenzaam. Er ontstaan gezellige plekjes waar recepten en verhalen worden uitgewisseld.  Er ontstaat begrip voor elkaars (eet)cultuur. Je “integreert” op een, letterlijk en figuurlijk, heel natuurlijke manier.

Beperking van de verspilling…
Food for Thought“, zo hebben we het concept genoemd, levert de beoogde beperking van de verspilling op. Een kromme komkommer hoeft niet weggegooid te worden. In plakjes gesneden zie je daar niks meer van. Er ontstaat meer respect voor voedsel. Je mag, althans van mij, best vlees eten. Maar weggooien… een dier dood maken om het vervolgens weg te gooien, dat doe je toch niet?!

 

En nu…
Er is geen formele ‘opdrachtgever’ en toch moeten eerst de uitgangspunten en de haalbaarheid onderzocht worden. Wow! zoekt dus ‘bronnen’ en praat ondertussen met architecten, met stedenbouwkundigen, gemeenten, woningcorporaties, MVO ondernemers, kortom; met iedereen die dit idee ondersteunt én wil helpen realiseren.

Wilt u meehelpen met dit stukje co-creation? Heel graag! Plaats een reactie onder dit artikel of neem contact met ons op via; welkom@wow-mail.org

————————————————————————————————————————–

Lees, download of forward het “Food for Thought” whitepaper:

————————————————————————————————————————–

    Print       Email

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *